Category Archives: Photo
ฝึกถ่ายภาพที่ Siam Ocean World
ปีใหม่ผมไม่ได้ไปไหนจึงวางแผนไว้ว่าจะใช้ดีล Ensogo ที่ซื้อมาไว้เพื่อจะเข้าชม Siam Ocean World ที่ Siam Paragon ครั้งนี้หิ้วกล้องไปด้วยเพื่อจะทดสอบแสนยานุภาพ(ศัพท์นี้ใช้กับอาวุธไม่ใช่เร๊อะ)ของกล้องถ่ายรูปคู่ใจ Sony NEX5 ว่าจะต้านทานอานุภาพโลกมหาสมุทรทะมึนใต้ดินได้หรือไม่ การมาครั้งนี้ผมตั้งใจจะฝึกฝีมือถ่ายภาพให้ “พอดูได้” เพื่อจะได้เก็บภาพในวาระและสถานการณ์ต่างๆ โดยเฉพาะครั้งนี้ที่เป็นการถ่ายภาพในที่มืดนั้นยาก เพราะสภาพแวดล้อมเป็นที่มืดและต้องถ่ายวัตถุที่มีการเคลื่อนไหวตลอดเวลา มือต้องนิ่ง ISO ต้องน้อยที่สุดเท่าที่จะเอื้ออำนวย ชัตเตอร์ต้องเหมาะกับการเคลื่อนไหวของวัตถุ และถ่ายได้ด้วยระบบอัตโนมือเท่านั้นซึ่งจะต้องถ่ายเพิ่มกันเสียเยอะขึ้นด้วย เมื่อถ่ายออกมาแล้ว การคัดเลือกรูปและปรับแต่งค่าสีให้ถูกต้อง รวมถึงการใช้เอฟเฟคเล็กน้อยหรือเร่งค่าอิ่มสีก็เป็นเรื่องจำเป็น เพื่อเพิ่มความน่าสนใจหรือแก้ไ่ขรายละเอียดที่ผิดพลาดเล็กน้อยได้เช่นกัน สำหรับรูปที่ผมชอบมากที่สุดน่าจะเป็นรูปปลาฉลามที่ว่ายผ่านอุโมงค์ (tunel) ข้ามศรีษะและมีแสงไฟส่องทิศทางมาจากด้านบน ดูราวกับว่าถ่ายมาจากใต้น้ำ อย่างไรก็ดีการถ่ายรูปผ่านตู้กระจกนั้น จะให้ชัดแจ๋วคงเป็นไปไม่ได้เพราะบางครั้งเจอรอยขุ่นมัวอันมาจากคราบมัน รอยตัวตู้เอง หรือมุมตู้ อย่างเช่นรูปนี้ รูปนกเพนกวิ้นแสนสนที่ทำตู้เปียกด้วยละอองน้ำ พอถ่ายรูปออกมาแล้วกลายเป็นไม่ชัดซะอย่างนั้นทั้งๆ ที่รูปนี้ชัดเมื่อเทียบกับรูปถ่ายนกเพนกวิ้นในตู้กระจกภาพอื่นๆ ของผมเอง
ฝึกถ่ายภาพที่ Siam Ocean World
ปีใหม่ผมไม่ได้ไปไหนจึงวางแผนไว้ว่าจะใช้ดีล Ensogo ที่ซื้อมาไว้เพื่อจะเข้าชม Siam Ocean World ที่ Siam Paragon ครั้งนี้หิ้วกล้องไปด้วยเพื่อจะทดสอบแสนยานุภาพ(ศัพท์นี้ใช้กับอาวุธไม่ใช่เร๊อะ)ของกล้องถ่ายรูปคู่ใจ Sony NEX5 ว่าจะต้านทานอานุภาพโลกมหาสมุทรทะมึนใต้ดินได้หรือไม่ การมาครั้งนี้ผมตั้งใจจะฝึกฝีมือถ่ายภาพให้ “พอดูได้” เพื่อจะได้เก็บภาพในวาระและสถานการณ์ต่างๆ โดยเฉพาะครั้งนี้ที่เป็นการถ่ายภาพในที่มืดนั้นยาก เพราะสภาพแวดล้อมเป็นที่มืดและต้องถ่ายวัตถุที่มีการเคลื่อนไหวตลอดเวลา มือต้องนิ่ง ISO ต้องน้อยที่สุดเท่าที่จะเอื้ออำนวย ชัตเตอร์ต้องเหมาะกับการเคลื่อนไหวของวัตถุ และถ่ายได้ด้วยระบบอัตโนมือเท่านั้นซึ่งจะต้องถ่ายเพิ่มกันเสียเยอะขึ้นด้วย เมื่อถ่ายออกมาแล้ว การคัดเลือกรูปและปรับแต่งค่าสีให้ถูกต้อง รวมถึงการใช้เอฟเฟคเล็กน้อยหรือเร่งค่าอิ่มสีก็เป็นเรื่องจำเป็น เพื่อเพิ่มความน่าสนใจหรือแก้ไ่ขรายละเอียดที่ผิดพลาดเล็กน้อยได้เช่นกัน สำหรับรูปที่ผมชอบมากที่สุดน่าจะเป็นรูปปลาฉลามที่ว่ายผ่านอุโมงค์ (tunel) ข้ามศรีษะและมีแสงไฟส่องทิศทางมาจากด้านบน ดูราวกับว่าถ่ายมาจากใต้น้ำ อย่างไรก็ดีการถ่ายรูปผ่านตู้กระจกนั้น จะให้ชัดแจ๋วคงเป็นไปไม่ได้เพราะบางครั้งเจอรอยขุ่นมัวอันมาจากคราบมัน รอยตัวตู้เอง หรือมุมตู้ อย่างเช่นรูปนี้ รูปนกเพนกวิ้นแสนสนที่ทำตู้เปียกด้วยละอองน้ำ พอถ่ายรูปออกมาแล้วกลายเป็นไม่ชัดซะอย่างนั้นทั้งๆ ที่รูปนี้ชัดเมื่อเทียบกับรูปถ่ายนกเพนกวิ้นในตู้กระจกภาพอื่นๆ ของผมเอง
หมด(ตู๊ด)กับกล้อง
แล้วก็เสียตัว เอ๊ย เสียตังค์ให้กับกล้องใหม่จนได้ อันที่จริงก็ไม่ใหม่หรอกเพราะเป็นของมือสอง เหตุผลที่เปลี่ยนกล้องก็อยากที่บอกไปในครั้งก่อนว่า คนที่เล่นกล้องแล้วมักจะถลำตัวให้ขยับไปรุ่นที่มันดีกว่าเสมอๆ มาถึงตรงนี้แล้วผมเริ่มเข้าใจ แต่จะเข้าใจหรือเป็นเพราะตัณหาหน้ามืดก็แล้วแต่จะคิดให้เหตุผลตัวเองกันไป สำหรับผมแล้วนั้นกล้องเก่าไม่ได้ไม่ดีอะไร 1 ปีที่ผ่านมาก็ได้กล้องนี้ Fuji S200EXR พัฒนาการถ่ายภาพจนเป็นจุดที่ทำให้ก้าวต่อไปกับตัวใหม่ที่ตอบโจทย์ได้มากกว่า จุดที่ทำให้คิดเปลี่ยนมันอยู่ตอนที่ผมเลือกภาพให้กับงานที่ผมทำอยู่ มีกล้องอยู่หลายตัว ถ่ายภาพต่างๆ ที่ใช้กับงานมูลนิธิ บางตัวถ่ายออกมาดูแย่มากๆ อาจเป็นเพราะคนถ่ายไม่เป็นด้วย เลือกไปเลือกมา(อย่างไม่ค่อยเข้าข้างตัวเอง) เหลือที่พอใช้ได้และนำมาใช้ได้คือ กล้องของผม กับกล้องของเจ้านาย เจ้านายใช้กล้อง Panasonic GF1 ซึ่งเป็นกล้องเปลี่ยนเลนส์ได้แต่มีขนาดเท่าๆ กล้องคอมแพค หรือที่เรียกว่า กล้อง mirrorless ที่ใช้เซนเซอร์ขนาด 4/3 (micro four-third) มันก็กล้องน้องๆ โปรนั่นเองในขนาดที่สะดวกต่อการพกพา ผมเลยเริ่มมองหากล้องในรูปแบบนี้ และคิดว่าตัวเองคงจะไม่ขยับไปเล่นรุ่นโปรกว่านี้
หมด(ตู๊ด)กับกล้อง
แล้วก็เสียตัว เอ๊ย เสียตังค์ให้กับกล้องใหม่จนได้ อันที่จริงก็ไม่ใหม่หรอกเพราะเป็นของมือสอง เหตุผลที่เปลี่ยนกล้องก็อยากที่บอกไปในครั้งก่อนว่า คนที่เล่นกล้องแล้วมักจะถลำตัวให้ขยับไปรุ่นที่มันดีกว่าเสมอๆ มาถึงตรงนี้แล้วผมเริ่มเข้าใจ แต่จะเข้าใจหรือเป็นเพราะตัณหาหน้ามืดก็แล้วแต่จะคิดให้เหตุผลตัวเองกันไป สำหรับผมแล้วนั้นกล้องเก่าไม่ได้ไม่ดีอะไร 1 ปีที่ผ่านมาก็ได้กล้องนี้ Fuji S200EXR พัฒนาการถ่ายภาพจนเป็นจุดที่ทำให้ก้าวต่อไปกับตัวใหม่ที่ตอบโจทย์ได้มากกว่า จุดที่ทำให้คิดเปลี่ยนมันอยู่ตอนที่ผมเลือกภาพให้กับงานที่ผมทำอยู่ มีกล้องอยู่หลายตัว ถ่ายภาพต่างๆ ที่ใช้กับงานมูลนิธิ บางตัวถ่ายออกมาดูแย่มากๆ อาจเป็นเพราะคนถ่ายไม่เป็นด้วย เลือกไปเลือกมา(อย่างไม่ค่อยเข้าข้างตัวเอง) เหลือที่พอใช้ได้และนำมาใช้ได้คือ กล้องของผม กับกล้องของเจ้านาย เจ้านายใช้กล้อง Panasonic GF1 ซึ่งเป็นกล้องเปลี่ยนเลนส์ได้แต่มีขนาดเท่าๆ กล้องคอมแพค หรือที่เรียกว่า กล้อง mirrorless ที่ใช้เซนเซอร์ขนาด 4/3 (micro four-third) มันก็กล้องน้องๆ โปรนั่นเองในขนาดที่สะดวกต่อการพกพา ผมเลยเริ่มมองหากล้องในรูปแบบนี้ และคิดว่าตัวเองคงจะไม่ขยับไปเล่นรุ่นโปรกว่านี้
เที่ยวหัวหิน
เกิดอารมณ์ศิลปินขึ้นมาในตอนคืนวันศุกร์และกระโดดจับรถตู้ไปหัวหินตอนสายๆ วันเสาร์ การไปเที่ยวครั้งนี้ไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับหัวหินเลย เป็นการไปแบบดุ่มๆ แบกกระเป๋ากะไปค้างสัก 2 คืน เดินเที่ยว 3 วัน ยัด Macbook Air และชุดกล้อง แพกลงกระเป๋าเดียวได้ทั้งหมด 3 ชั่วโมงกับการเดินทางไปหัวหินในวันหยุดซึ่งคิดว่าดูสมเหตุสมผลดี สิ่งแรกที่ผมมองหาคือร้านอาหาร ซึ่งก็จวบเหมาะที่ท่ารถจอดนั้นมีร้านอาหารยอดนิยมแห่งหนึ่ง ดูเหมือนว่ามาหัวหินต้องมาทานร้านนี้อะไรทำนองนั้น เพราะคนแน่นร้านตลอดทั้งวัน เมนูขึ้นชื่อของร้านคงไม่พ้นก๋วยเตี๋ยวทะเลและหมูสะเต๊ะ เมื่อท้องอิ่มแล้วจำเป็นต้องปฏิบัติภาระกิจที่สำคัญอีกอย่างคือ หาที่ซุกหัวนอน เพราะไม่ได้จองติดต่อหรือแม้แต่รู้จักแหล่งที่พักอันใด เดินๆ ไปโดยหวังว่าจะเจอสักที่ ราคาห้องพักมักเริ่มต้นที่ 600 บาท ซึ่งเป็นราคาพอจ่ายได้ แต่ผมอยากได้ที่พักที่ถูกที่สุดเท่าที่จะหาได้ และผมก็หาได้จริงๆ เพียงแค่ 300 บาท ทว่าช้าก่อน…. 300 บาทนี่เป็นโรงแรมแบบนี้ครับ และภายในห้องก็เป็นแบบนี้
เที่ยวหัวหิน
เกิดอารมณ์ศิลปินขึ้นมาในตอนคืนวันศุกร์และกระโดดจับรถตู้ไปหัวหินตอนสายๆ วันเสาร์ การไปเที่ยวครั้งนี้ไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับหัวหินเลย เป็นการไปแบบดุ่มๆ แบกกระเป๋ากะไปค้างสัก 2 คืน เดินเที่ยว 3 วัน ยัด Macbook Air และชุดกล้อง แพกลงกระเป๋าเดียวได้ทั้งหมด 3 ชั่วโมงกับการเดินทางไปหัวหินในวันหยุดซึ่งคิดว่าดูสมเหตุสมผลดี สิ่งแรกที่ผมมองหาคือร้านอาหาร ซึ่งก็จวบเหมาะที่ท่ารถจอดนั้นมีร้านอาหารยอดนิยมแห่งหนึ่ง ดูเหมือนว่ามาหัวหินต้องมาทานร้านนี้อะไรทำนองนั้น เพราะคนแน่นร้านตลอดทั้งวัน เมนูขึ้นชื่อของร้านคงไม่พ้นก๋วยเตี๋ยวทะเลและหมูสะเต๊ะ เมื่อท้องอิ่มแล้วจำเป็นต้องปฏิบัติภาระกิจที่สำคัญอีกอย่างคือ หาที่ซุกหัวนอน เพราะไม่ได้จองติดต่อหรือแม้แต่รู้จักแหล่งที่พักอันใด เดินๆ ไปโดยหวังว่าจะเจอสักที่ ราคาห้องพักมักเริ่มต้นที่ 600 บาท ซึ่งเป็นราคาพอจ่ายได้ แต่ผมอยากได้ที่พักที่ถูกที่สุดเท่าที่จะหาได้ และผมก็หาได้จริงๆ เพียงแค่ 300 บาท ทว่าช้าก่อน…. 300 บาทนี่เป็นโรงแรมแบบนี้ครับ และภายในห้องก็เป็นแบบนี้
ซัตเตอร์กดติดคิดสตางค์
วันนี้หมกมุ่นไปกับการดูข้อมูลกล้องรุ่นใหม่ๆ อยู่ ที่สนใจจริงๆ คือ กล้อง Micro 4/3 อารมณ์ก็ประมาณกล้อง DSLR เปลี่ยนเลนส์ได้แต่บอดี้เล็กๆ รูปร่างก็ประมาณนี้ครับ ที่จริงมี Fuji S200EXR อยู่แล้ว และผ่านการใช้งานมาสิริก็ 1 ปีพอดี มาถึงตรงนี้ก็พบความจริงอย่างหนึ่งว่า คนที่คิดจะเล่นกล้องมันเหมือนมีพลังด้านมืดครอบงำ ฮาๆ ทำให้อยากจะมีกล้องหรือเลนส์ที่ดีกว่าเสมอๆ ผมก็เช่นกัน ไม่รู้ว่าถ้าเริ่มเล่นกล้องแล้วจะถูกด้านมืดครอบงำด้วยหรือไม่ หลังจากที่คิดแล้วก็คิด และพยามคิดแล้วนั้น มี 2 คำที่ให้ตอบตัวเองคือ “พอเพียง หรือพอใจ” ถ้าเลือก “พอเพียง” กล้องที่มีอยู่นั้นก็ตอบโจทย์หรือพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้นอยู่ได้โดยไม่ต้องพึ่งกล้องใหม่ที่อยากได้ แต่ถ้าเลือก “พอใจ” ก็ไม่แน่ว่าพอได้กล้องใหม่มาแล้วนั้น อนาคตอันใกล้ก็ไม่อาจรับประกันว่าจะไม่อยากได้ของใหม่ๆ อันเป็นที่ไม่สิ้นสุด ดังนั้นเมื่อเลือกจุดยืนให้ตัวเองได้แล้ว ก็ต้องมีข้อกำหนดให้ตัวเองชั่งใจ เผื่อวันใดด้านมืดเข้าครอบงำ
ซัตเตอร์กดติดคิดสตางค์
วันนี้หมกมุ่นไปกับการดูข้อมูลกล้องรุ่นใหม่ๆ อยู่ ที่สนใจจริงๆ คือ กล้อง Micro 4/3 อารมณ์ก็ประมาณกล้อง DSLR เปลี่ยนเลนส์ได้แต่บอดี้เล็กๆ รูปร่างก็ประมาณนี้ครับ ที่จริงมี Fuji S200EXR อยู่แล้ว และผ่านการใช้งานมาสิริก็ 1 ปีพอดี มาถึงตรงนี้ก็พบความจริงอย่างหนึ่งว่า คนที่คิดจะเล่นกล้องมันเหมือนมีพลังด้านมืดครอบงำ ฮาๆ ทำให้อยากจะมีกล้องหรือเลนส์ที่ดีกว่าเสมอๆ ผมก็เช่นกัน ไม่รู้ว่าถ้าเริ่มเล่นกล้องแล้วจะถูกด้านมืดครอบงำด้วยหรือไม่ หลังจากที่คิดแล้วก็คิด และพยามคิดแล้วนั้น มี 2 คำที่ให้ตอบตัวเองคือ “พอเพียง หรือพอใจ” ถ้าเลือก “พอเพียง” กล้องที่มีอยู่นั้นก็ตอบโจทย์หรือพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้นอยู่ได้โดยไม่ต้องพึ่งกล้องใหม่ที่อยากได้ แต่ถ้าเลือก “พอใจ” ก็ไม่แน่ว่าพอได้กล้องใหม่มาแล้วนั้น อนาคตอันใกล้ก็ไม่อาจรับประกันว่าจะไม่อยากได้ของใหม่ๆ อันเป็นที่ไม่สิ้นสุด ดังนั้นเมื่อเลือกจุดยืนให้ตัวเองได้แล้ว ก็ต้องมีข้อกำหนดให้ตัวเองชั่งใจ เผื่อวันใดด้านมืดเข้าครอบงำ
